| بررسي اعتبار پرسشنامة شخصيتي آيزنک در زمينة خودآگاهي و پذيرش خويشتن |
 |
 |
 |
| دکتر حسين مولوي (دانشگاه اصفهان) |
|
چکيده: هدف از اين تحقيق تعيين رابطة بين ميزان سازگاري فرد بنا به تئوري کارل راجرز و ميزان درونگرايي ـ برونگرايي و نوروتيسم او بنا به تئوري آيزنک بود ضمن اينکه يک آزمون سازگاري طراحي شد و پايايي و اعتبار آن و نيز اعتبار آزمون آيزنک تعيين گرديد. آزمون سازگاري طرح شده داراي سه بخش يا عامل مستقل شخصيتي بود: برونگرايي ـ درونگرايي، تعادل احساسات يا نوروتيسم، و دلرحمي ـ سنگدلي، و در هر بخش آن 7 خصلت شخصيتي مرتبط در يک مقياس 7 درجهاي ارزشيابي گرديد. 26 نفر از دانشجويان رشتة روانشناسي دانشگاه اصفهان به عنوان نمونه انتخاب شدند و آزمونهاي گروه سنجي و شخصيت آيزنک در مورد آنها اجرا گرديد. سپس از آنها خواسته شد خود را آن طور که واقعاً هستند و آنطور که واقعاً ايده آل آنهاست در آزمون سازگاري ارزشيابي نمايند. پس از آن سه نفر از دوستان منتخب آنها، آنان را در همين آزمون ارزشيابي کردند. تفاوت بين ارزشيابي خود و ارزشيابي ديگران از خود، ميزان خودآگاهي، و تفاوت بين ارزشيابي خود و خودايده آل، ميزان پذيرش خود يا رضايت شخصي را در آزمون سازگاري تشکيل ميداد. نمرة کل سازگاري در هر عامل شخصيتي از جمع نمرات تفاوت در 7 خصلت شخصيتي به دست آمد. نمرة سازگاري ديگري هم بر اساس تکنيک گروهبندي سؤالات (Q-sort) با محاسبة همبستگي بين نمرات ارزشيابي خود و نمرات ارزشيابي ديگران از خود به دست آمد. سپس همبستگي بين نمرات سازگاري و نمرات برونگرايي ـ درونگرايي و نوروتيسم در آزمون شخصيتي آيزنک محاسبه گرديد. نتايج نشان داد که در بين دانشجويان ايراني همبستگي معناداري بين نمرات بخش نوروتيسم آزمون سازگاري و نمرات بخش نوروتيسم آزمون آيزنک وجود دارد، و کاربرد بخش نوروتيسم آزمون سازگاري در ايران داراي پايايي و اعتبار، و نيز کاربرد آزمون آيزنک در ايران داراي اعتبار ميباشد.
Validation of Eysenck Personality Questionnaire in Relation to Self-awareness and Self-acceptance
Hossein Molavi, Ph.D., University of Isfahan
Abstract: The purpose of this study was to determine the relationship between scores on the adjustment scale based on Rogers, self theory and the scores on Eysenck personality Questionnaire, and to establish the reliability and validity of these instruments. The adjustment scale had three parts or three independent personality factors each consisting of seven related traits. These three factors were: introversion-extraversion, emotional stability (neuroticism), and tenderness-cruelty. A test of sociometry and Eysenck personality Questionnaire were administered to 26 junior psychology students. The students were, then, asked to rate themselves as they thought they really were, and as they ideally would like to be on the adjustment scale. Their three selected friends were also asked to rate them on the same scale. The sum of difference scores between self and social ratings on the seven traits constituted self-awareness score on that personality factor. The sum of difference scores between self and ideal self ratings constituted the self-acceptance score on that factor. The results supported the hypothesis that there is a significant correlation between the neuroticism scores on the adjustment scale and the neuroticism scores on Eysenck Questionnaire. The results also supported the hypothesis that the application of the neuroticism scales of both instruments in Iran has validity and that the neuroticism scale of the adjustment instrument is reliable.
جهت دریافت متن کامل چاپی مقاله با دفتر نشریه پژوهشهای روان شناختی تماس حاصل فرمایید. و یا برای دریافت متن کامل مقالۀ الکترونیک به سایت بانک اطلاعات نشریات کشور http://www.magiran.com مراجعه کنید. |